ης αποφάσισε να συμψηφίσει στα χρέη του προς την εταιρεία (από το επενδυτικό πρόγραμμα κ.ά.) το κόστος του νερού από το 2004. Πηγή για την κοστολόγηση είναι μελέτη του τομέα Υδατικών Πόρων του ΕΜΠ για λογαριασμό του υπουργείου Υποδομών το 2010, η οποία υπολογίζει το κόστος του αδιύλιστου νερού στα 55-60 εκατ. ευρώ ετησίως. Το τελικό ποσό με το οποίο θα κλείσουν οι οικονομικές εκκρεμότητες με την εταιρεία θα εγκριθεί με κοινή υπουργική απόφαση.

Την ίδια εικόνα, όσον αφορά το ποσό με το οποίο θα κλείσουν τα χρέη, έχουν και οι εργαζόμενοι στην ΕΥΔΑΠ. Μιλώντας χθες σε συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος της ομοσπονδίας εργαζομένων ΕΥΔΑΠ, Βαγγέλης Δημούδης, ανέφερε ότι τα συνολικά χρέη (λογιστικοποιημένα και μη) προς την ΕΥΔΑΠ είναι 1,076 δισ. ευρώ και ότι θα υπάρξει «κούρεμα» 700 εκατομμυρίων. «Πρόκειται για το τέλειο έγκλημα», υποστήριξε. «Η ΕΥΔΑΠ, με περιουσία που ξεπερνά τα 2,5 δισ. ευρώ, σύμφωνα με αποτίμηση του 2008, πρόκειται να ξεπουληθεί έναντι πινακίου φακής».

Μοντέλο ιδιωτικοποίησης

Οπως υποστήριξαν οι εργαζόμενοι στην ΕΥΔΑΠ, το μοντέλο της ιδιωτικοποίησης εταιρειών ύδρευσης έχει αποτύχει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και μάλιστα η τάση είναι η επανακρατικοποίηση των εταιρειών - λ.χ. στο Παρίσι και στο Βερολίνο. «Μύθοι όπως η μεγαλύτερη αποδοτικότητα του ιδιωτικού τομέα στο νερό έχουν καταρρεύσει στην πράξη. Για παράδειγμα στην Αγγλία έπειτα από 11 χρόνια αποδείχθηκε ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι το ίδιο αποδοτικός με το Δημόσιο, παρότι έχει καλύτερη πρόσβαση στην τεχνολογία. Επίσης, η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης δεν οδήγησε σε μείωση των τιμών».ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ